top
logo
Odsłon : 1307435

Naszą witrynę przegląda teraz 63 gości 

leknica.pl qr-link

leknicaqrlink

Statystyka

logo2


Start Info Historia
Historia PDF Drukuj Email
wtorek, 22 lipca 2008 09:24
Miejscowość ta różnie nazywała się w przeszłości.Niektórzy pamiętają, ile to nieporozumień wynikało z faktu, iż jadąc do Łęknicy trzeba było wysiąść na stacji Mużaka_fot_hist_0102.jpgów. Początek dzisiejszej Łęknicy dała łużycka wieś położona w zakolu Nysy Łużyckiej, która występuje dopiero na mapach szesnastowiecznych. Nazywała się po prostu Wjeska, zapewne dla odróżnienia od leżącego po zachodniej stronie rzeki miesteczka. Fakt - odnotowany przez językoznawców - iż Niemcy nazywali ją Wendisch. Wjeska świadczy dobitnie o tym, że była to wieś łużycka. Druga nazwa tej miejscowości: Luknić - niemiecka Lukgnitz - występuje w aktach mużakowskich dopiero w 1841 roku, a także na mapie mużakowskiego parku, sporządzonej w 1865 roku przez Brotke'go.

W 1841 roku książe Hermann Pückler zakazał wznoszenia jakichkolwiek budowli na prawym, wschodnim brzegu Nysy Łużyckiej, a nawet polecił rozebrać znajdującą się tam wieś, która w źródłach niemieckich występuje pod nazwą Gobelin. Chodziło zapewne o pierwszą, leżącą na wschodnim brzegu Nysy, łużycką wieś Kobjelin. Wskazuje na to fakt, iż w tym czasie powstał na zachodnim brzegu nowy Kobjelin.
A poza tym mieszkańcy starej, zburzonej wsi, musieli się przecież gdzieś na nowo osiedlić. Tak więc w posiadłościach Pücklera w rejonie Mużakowa można było odtąd budować się jedynie na zachód od rzeki. Wiązało się to zapewne z ostatnią fazą rozbudowy słynnego parku, która trwała do 1845 roku i objęła obszary od wschodu przylegające do Nysy Łużyckiej, w tym również w rejonie wsi Luknić. Park objął wówczas tereny Kobjelina, pola Bronowic i rozciągał się aż po Luknicę - mówi krótka kronikarska notatka.

Kolejna nazwa miejscowości, to Łęknica. Na pierwszy rzut oka można przypuszczać, że stanowi na oboczną formę nazwy łużyckiej - Luknica, gdyż języki łużyckie pod wpływem czeszczyzny zatraciły nosówki. Tak jednak nie jest. Nazwa polska - jak twierdzą wybitni znawcy nazewnictwa Wschodnich Łużyc, bracia Martynowscy - ma głębsze uzasadnienie. Łęknica według nich, to wieś nad Nysą Łużycką w łęku koryta rzeki. Dla ścisłości warto odnotować, iż jedna z hut w Łęknicy nazywała się właśnie Łuknica.

a_fot_hist_0202.jpgW szesnastym wieku Wjeska stanowiła jedną z trzydziestu siedmiu wsi wchodzących w skład majoratu. W okresie wojny chłopskiej w Niemczech powstańcy toczyli tu walki z feudałami, o czym pośrednio świadczy fakt, iż okolice te zostały w tym czasie zniszczone. W czasie wojny trzydziestoletniej wieś została splądrowana i następnie spalona. Wiele ofiar pochłoneła też epidemia dżumy. Ludność szukała wówczas schronienia w wielkich borach Puszczy Mużakowskiej.

Mieszkańcy tych okolic zajmowali się garncarstwem, bartnictwem i wyrębem drewna w lasach, później rozwinęło się tu górnictwo węgla brunatnego.

Powodzie nie były zjawiskiem rzadkim, ale ta z 1804 roku była wyjątkowo groźna. 15 czerwca o północy Nysa nagle wystąpiła z brzegów, zalała całą dolinę oraz pola i łąki. Powódź zerwała most łączący wieś z miastem. Utonęło wiele bydła. Szkody, ze względu na okres przedżniwny, były bardzo duże. (...)

Ciekawe widowisko mieli mieszkańcy w 1838 roku, kiedy to z bronowickich pól ciągniono do Mużakowa ogromny głaz dla upiększenia parku. Koszty tego transportu wyniosły 132 talary. Była to na owe czasy poważna kwota. W trzy lata później zaczęto budować drogę do Żar, która biegła obok wsi. Układ ten zachował się do naszych czasów. Dworzec osobowy kolei znajdował się również tutaj, na zachodnim brzegu był tylko mały dworzec towarowy. Most kolejowy przez Nysę wybudowano w 1907 roku.

Za czasów pruskich miejscowość należała do powiatu Rozbork - niemieckiego Rothenburg. Na starej mapie tego powiatu zaznaczono też linię projektowanej autostrady. Miała ona przebiegać lasami Puszczy Mużakowskiej.

Wjeska, zwana później Luknić, to obok Kobjelina i Hory - niemieckiego Berg, najbliżej miasta położona wieś. Wszystkie trzy zostały ostatecznie przez nie wchłonięte. Rzecz ciekawa, że Łęknica wchłonięta została najpóźniej. Zadecydował o tym zaperwne przemysł, stanowiący od dziewiętnastego wieku jej miastotwórczą siłę. W 1945 roku Mużaków i Łęknicę rozdzieliła polska granica zachodnia.

Witold Piwoński

Do 1945 roku Łęknica była prawobrzeżną częścią miasta Bad Muskau. Po II wojnie światowej w wyniku ustalenia granicy na Nysie Łużyckiej po stronie polskiej powstała wieś Łęknica mająca swój rodowód w osadzie górniczej. W 1956 roku Łęknica stała się osiedlem liczącym około 1400 mieszkańców. W latach 1956-1967 nastąpił rozwój osiedla w wyniku zwiększenia zatrudnienia w przemyśle, handlu i usługach.  Miasto w 1969 roku liczyło 2200 mieszkańców. Zmiany polityczno-ustrojowe jak i uzyskania autonomii przez samorządy lokalne gmin wpłynęły pozytywnie na rozwój miasta. Nowa sytuacja prawna w zakresie kształtowania dochodów gminy wymusiła wiele inicjatyw organizatorskich i goa_fot_hist_0302.jpgspodarczych w kierunku zwiększenia budżetu. Czynnikiem sprzyjającym tym działaniom było otwarcie granicy na zachód. Łęknica nabrała znaczenia jako ośrodek handlowo-usługowo-turystyczny związany z obsługą ruchu turystycznego między Polską a Niemcami z racji znajdującego się tu przejścia granicznego. Przy przejściu granicznym powstał jeden z największych bazarów handlowych w Europie. Z usług handlowych bazaru korzystają głównie turyści niemieccy z bliskich okolic i z dalszych terenów Niemiec. Działalność targowiska ma decydujący wpływ na dochody gminy. Plan rozwoju Łęknicy kładzie szczególnie nacisk na rozwój bazy turystyczno-wypoczynkowej. W Łęknicy znajduje się hotel z miejscami noclegowymi na około 50 osób. Odbudowany został historyczny Most Podwójny łączący polską i niemiecką część Parku Mużakowskiego. Rozwój bazy wypoczynkowej zakłada również powstanie tanich miejsc noclegowych w formie schroniska turystycznego w budynku po Straży Granicznej oraz w dalszej perspektywie sali widowiskowo-sportowej. Stale postępuje rewaloryzacja historycznego Parku Mużakowskiego. Planuje się również turystyczne wykorzystanie niezwykle ciekawego "pojezierza antropogenicznego" będącego częścią Parku Krajobrazowego "Łuk Mużakowa" poprzez budowę ścieżek pieszych i rowerowych oraz turystyczne wykorzystanie Nysy Łużyckiej.

W ostatnich latach gmina poczyniła wiele starań i działań związanych z ochroną środowiska, spośród których należy wymienić budowę nowoczesnej oczyszczalni ścieków. Prawie całe miasto posiada kanalizację sanitarną i jest w 100% zwodociągowane. W ciągu ostatnich lat miasto inwestowało również w infrastrukturę drogową budując, przebudowując lub modernizując ulice, ścieżki rowerowe, ciągi piesze, place i parkingi. W niedługim czasie Łęknica będzie miała obwodnicę wraz z nową przeprawą mostową odciążającą miasto od ruchu pojazdów w ciągu drogi nr 12.

Zakłada się wykorzystanie tych obiektywnych zasobów miejscowości i utrzymanie charakteru handlowego, usługowego i turystycznego Łęknicy

 

bottom
top

Nasze strony WWW

Nowości

Popularne

Archiwum


bottom